• zadra
• listopada 28 2010
• WYDARZENIA
• 4680 czytań
• 8 komentarzy

Kiedy mrok zapadnie, gdy obudzą się sowy,
pod lasem niewielkim takie słychać mowy.
- Nie dopuszczę, by folwark poszedł w ręce inne!
Jeszcze trochę ludzi zaufanych mam!
Tymi słowy zaczął mowę - niby- pan.

- A ja też pokażę grzesznikowi winę!
i na święta rozgrzeszenia - nie dam!
- Lecz cóż robić? Cóż zrobić?
- Mowę zaczął niby- wójt.
Takie plany i programy
i pieniędzy poszło w bród!

Tu nie ma co straszyć, bo ludzie nie głupi!
I takiego pomysłu już dziś nikt nie kupi!
Tu trzeba pogłaskać, obiecać, podpuścić.
I jednych na drugich - niech się ludek kłóci!
- Ty obniż pańszczyznę, a ty świętopietrze,
gdy folwark zdobędziem - to się wszystko zetrze!

I tak jeszcze długo snuli plany dziwne,
Kto - do kogo pukać ma?,
Gdzie wykonać telefony?,
Komu jakiś ochłap dać? ....

A później to wyszło - jak zwykle - wspaniale!
Potoczą się losy folwarku - ospale!
I już wójt z plebanem i panem pospołu,
zasiądą pod lasem do jednego stołu.
Już karty rozdane w gminie i powiecie,
Co nie wyszło jak trzeba,
Pod dywan się zmiecie.

Lud odrabia pańszczyznę, płaci świętopietrze.
Choć nowych pomysłów do końca nie kupił
Dręczy go świadomość,
że przed szkodą i po szkodzie - głupi.